Geçenlerde yine şöyle bir sanayi çarşısı, BÜSAN derken şehri turladık. Görüşmek istediğimiz insanları ziyaret ettik bu arada hiç ummadığımız dostların son durumlarını gördük mutlu olduk. Mesela nerede ise bir yıldır sesini dahi duymadığımız ama dostluğundan hiç şüphe etmediğimiz Nazmi Sırıt abimiz ile karşılaştık. Biz iki dostla Nazmi abimizin oğlu genç girişimci iş adamı Necati Sırıt’ı ziyarete gitmiştik. Necati Sırıt ile sohbet ederken Nazmi abimizin ufku ile bu genç insanı örtüştürüyorduk. Derken birden içeriye Nazmi abimizde giriverdi. Allah var ya o ana kadar ben, değerli büyüğümüz Nazmi Sırıt Bey’in o fabrikada olduğunu bilmiyordum. Öylesine candan bir sohbet başlamıştı ki. Bu arada kapı çalındı içeriye bir şey söylemek için bir bayan girdi. Nazmi abi gururla “Bak Uğur bu da kızım Ayben. Kardeşi ile burada. Kızımda Bilkent mezunu” derken mutlulukla iki evladını gösteriyordu. Bir baba için bundan daha büyük bir gurur tablosu olabilir miydi? Bu haklı gururu ancak baba olanlar anlayabilirdi. Çünkü bu iki evladını da en iyi şekilde okutup yetiştiren iş güç sahibi yapan baba, şimdi onların yanında hayatının en güzel günlerini yaşıyordu. Bir süre sonra Nazmi abi ile biz müsaade alarak o odadan çıktık ve yan odaya Nazmi abimizin makam odasına geçtik. Burada son derece siyasi değerlendirmeler yaptık. Çünkü karşımızda yaşayan bir tarih vardı. Türkiye’yi Konya’yı konuştuk. Şehir ile ilgili olarak Konya’nın son 50 yılında pek çok farklı platformunda yer alan Nazmi abi örneklerle tarihlerle anlatıyor biz dinliyorduk. Şehrin teşhis ve tedavi noktaları hep aynı idi. O güzel modern işletmeden ayrılırken değerli büyüğümüz insanın içine işleyen o soğuk kuru ayazda bizi işletme duvarlarının dışına kadar uğurluyor el sallıyordu. İnşallah ilk fırsatta elimiz boşa çıktığı zaman Nazmi abimizi ziyarete gideceğim ve daha uzun sohbetler edeceğiz. Çünkü kendisinden sonra yeni tanıdığım evladı Necati’de babasının ışığını görüyorduk.

HİLMİ KULLUK’UN MÜTHİŞ TESPİTİ

Dedik ya o gün bizim boş günümüzdü. İşimiz lak lak ve sohbet idi. Çıktık çoktandır görmediğimiz Hilmi Kulluk abimizi ziyarete gittik. Yine eski dostlardan Celalettin Yılmaz’da burada idi. Şimdi şehrin her noktasında her platformunda isimleri ile maddi manevi güçleri ile yer alan bu kişiler bir araya geldiği zaman ne konuşulur? Belki bizim gibi amale biri olmaz ya da “gazeteci” kimliği ile tehlikeli bir vatandaş o odada bulunmasa para pul konuşulabilirdi. Ancak sonuçta biz gazeteciydik ve sınırlı dostluklarda karşımızdaki kişiler bizi ne kadar severlerse sevsinler, sayarlarsa saysınlar yine de bir yerde yutkunup susmayı tercih ediyorlardı. Bunu biz bizim kaderimiz olarak görüp bildiğimiz içinde artık bu tür durumlara alınganlık göstermez olmuştuk. Hilmi Kulluk’un ofisinde Celalettin Yılmaz, Ali Öz, Okay Tınkır ve Hilmi Bey’in bir misafiri ile sohbet derinleşince konu ister istemez Konyaspor’a gelmişti. Hilmi Kulluk’un hep güzel tespitlerini duyarım. Sayın Kulluk’un ilkeli doğru ve hep isabetli kararlar alıp eğilmeden bükülmeden doğru söylediğini söylerlerdi. Ama o gün ilk kez Sayın Hilmi Kulluk’un böylesine büyük tespitler yaptığına şahit oluyordum. Hele hele bu şehrin “tatlı su balıkları” diye nitelendirdiği öyle böyüüüük abilerini sıralıyordu ki. O anda utanmasan birazcık da samimiyetim olsa kalkıp Hilmi Kulluk’u alnından öpecektim.

Ama bizim literatürümüze bundan böyle bir deyim daha ekledim. “Konya’mızın tatlı su balıkları”…

Helal olsun sana Sayın Hilmi Kulluk. Bir iş adamı ancak bu kadar doğru ve isabetli bir tespit yapabilirdi.

BİLET X’TEN ŞİKAYET VAR

Malum geçen hafta şehrimizde bir basketbol şöleni vardı. Basketbol Türkiye kupası finallerinin biletlerinide biletix satıyordu. Ancak bazı okurlarımız şampiyona boyunca hatta kupa gidip kavga bittikten sonra bile bizi arayıp sıkıntılarını dile getirdiler. Şöyle ki l milyonu aşan nüfusu ile Konya’mızda sadece 1 biletix gişesi varmış. Burada da zaman zaman bilet kuyrukları hatta kredi kartları ile ödemelerde sorunlar yaşanıyormuş. İnşallah biletx yetkilileri bu sorunları ve şikayetleri duyarlar ve sorunu çözerler.

GÜNÜN OKKALI SÖZÜ

Tespihlerin ruhu sabır imiş.

NE ZAMAN ADAM OLURUZ?

Belediye otobüslerinde ısrarla cep telefonla konuşma ısrarımızdan vazgeçtiğimiz zaman ADAM oluruz.