Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Caner Arabacı, “Batılı devletlerin dünyaya kanlı hediyesi 1. ve 2. Cihan Harpleri’dir. İlk Cihan Harbi’nde küresel bir oyuncu olan Osmanlı, küme düşürülmek suretiyle oyunculuktan el çektirildi” dedi.
Konya Aydınlar Ocağı’nın Ekim ayı programının ilk Salı Sohbetleri’nde, “Mütareke ve Milli Mücadele” konulu konuşmasında yakın tarihimize ışık tutan Doç. Dr. Caner Arabacı, mütareke yıllarına geçmeden önce Birinci Dünya Savaşı üzerinde durarak “Güce tapan Batı, teknolojiyle birlikte o gücü dünya insanlığı aleyhine kullanmıştır. Batılı devletlerin dünyaya hediyesi; 1. ve 2. Dünya Savaşı’dır” şeklinde konuştu.
Osmanlı’nın her iki savaşta da olmaması gerektiğine işaret eden ve 1. Cihan Harbine girmemizde Alman İmparatorluğu’nun büyük bir amil teşkil ettiğine dikkati çeken Doç. Dr. Arabacı, bu harpte Osmanlı’nın, küresel bir oyuncu olduğunu ve rolünü tam olarak oynamasa da Rusya’nın Ermeni kozuna karşı Ortaasya’da Türk nüfusunu, İngiliz hegomanyasına karşı Hindistan’da da direnişler organize ettiğini hatırlattı.
Birinci Dünya Harbi’nin, küresel bir oyuncu olan Osmanlı’nın küme düşürülerek oyunculuktan el çektirildiği bir savaş olduğunu ifade eden tarihçi-yazar Arabacı, Galiçya cephesine 10 bin yerine 100 bin asker gönderilmemesi ve Filistin ile Irak’ın boş bırakılmasının, bugün de büyük sıkıntılarını yaşadığımız olaylar dolayısıyla Anadolu’ya büyük zarar verdiğini söyledi. Osmanlı’nın kazandığı Kut Zaferi’nin Çanakkale Zaferi kadar önemli olduğunun altını çizen Arabacı, 1918’de imzalanan Mondros Mütarekesi’ni ise; “Burada antlaşma yoktur, dikte vardır. 27. Madde ise çok önemlidir. Gizli antlaşmalarla Türkiye paylaşılmıştır. B gizli antlaşmaların açıkça ifade edildiği şey Mondros Mütarekesi’dir” şeklinde değerlendirdi.

“YUNANİSTAN BATI’NIN ŞIMARIK ÇOCUĞU”
Osmanlı’nın ilk dünya savaşına açılan 12 cephede 3 milyona yakın askerle girdiğini ve Milli Mücadele başlamadan önce, Osmanlı aydınlarının mütareke yıllarında mandacı bir zihniyete sahip olduklarını, halkın da o cepheden bu cepheye gitmekten dolayı sinmiş ve bitkin düşmüş bir vaziyette olduğunu belirten Arabacı, “İstanbul işgal edilmişti. Milli Direnişin oradan başlatılması mümkün değildir. Atatürk 19 Mayıs 1919’da arkadaşlarıyla birlikte Samsun’a ayak bastıktan sonra İstanbul’daki aydın, askerlerden oluşan beyin takımı ile kendi silahlarımızı Anadolu’ya kaçırmak suretiyle Osmanlı’nın küllerinden bir vatan toprağı oluşturulmak için Milli Mücadele’nin alt yapısı oluşturulmaya çalışılmıştır” dedi. 1919-1922 yılları arasında müdafaa Harbi verildiğini ifade ederek Yunan ordusunun, İzmir’e Amerika, İngiltere, Fransa ve İtalya donanmalarının desteğiyle çıktığını hatırlatan Doç. Dr. Arabacı, şunları söyledi: “Yunanistan, Batı’nın şımarık çocuğudur. Yani Batılı devletlerin ortaya sürdüğü maşa devlet durumundadır. Yunan ordusunda ise yakma, yıkma geleneği vardır. Bu sebeple Anadolu’da işgal ettiği bölgelerden çekilirken Yunan Tahrip Taburları kurmuşlardır. İnsanlık dışı mezalimler yapmışlardır. İzmir’i de onlar yakmışlardır. Bu tahribat ve mezalimler Lozan’da Yunanlılara ödettirilmemiştir. Lozan’da 12 adalar da unutulmuştur. Sekiz ay süren Lozan görüşmelerinde Borçlar, Azınlıklar ve Borçlar Komisyonu kurularak 1000 yılın hesabı ödettirilir.”
Soru-cevap şeklinde devam eden sohbetin sonunda Arabacı, Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri’nin Anadolu’da birden kurulmaya başladığını ve 30’a yakın kongre yapıldığını kaydederek Milli Mücadele’nin böylece başladığını sözlerine ekledi.